Tastingverslag - 9 december 2016

Tastingverslag 'The History of Scotland'

met Stijn Hiers

9 december 2016

Een tasting met als thema ‘The History of Scotland’, het is eens wat anders. De geknipte man voor deze job is uiteraard Stijn Hiers. Als licentiaat historicus heeft hij van de geschiedenis van Schotland zijn stokpaardje gemaakt. Hij heeft er zelfs een boek over geschreven met als titel ‘Vrijheid en Whisky’.

 

De bedoeling van deze tasting was dat Stijn zes hoofdstukken uit de Schotse geschiedenis zou aansnijden en dat we naargelang het thema een whisky zouden ontkurken die verband heeft met dat thema. Dat we er zin in hadden behoeft geen betoog. Dit is wat we deze avond schonken:

 

De Picten:

Voor het thema ‘de Picten’ kozen we voor een Glenmorangie Nectar d’Or. Deze whisky zit al vele jaren in het standaardaanbod van Glenmorangie en is een top-seller. Toen ik echter vroeg wie deze whisky reeds had geproefd stak er maar 1 deelnemer zijn hand op. We kennen deze fles allemaal maar op een festival of dergelijke slaan we hem meestal over. Terecht? Ik denk het niet. Deze Highlander is gefinished op vaten van zoete Sauternes en dat ruik je. Appeltjes, tropisch fruit, honing, vanille en een kruidig toetsje. In de mond terug al die zoetigheid met vanille, honing, rozijntjes, perzik, citrus en in de middellange finish wat meer kruidigheid.

 

De Ieren:

Vervolgens waren de Ieren aan de beurt. Voor dit onderwerp hadden we de Teeling ‘The Revival’ uitgekozen. Van ‘The Revival’ zijn er 2 versies: een 13-jarige op ex-Calvadosvaten en een 15-jarige op ex-rumvaten. We hadden ze beiden geproefd op het Spirits In The Sky festival en we waren het er unaniem over eens dat de rumversie de beste was. Deze elegante fles ging dan ook open deze avond.

In de neus krijgen we die typische fruitige tonen die we van de Ieren gewend zijn. Banaan, papaya, ananas, mango gevolgd door crème brulée. De ‘palate’ is zoet met terug die tropische fruitkorf maar ook een klein bittertje en wat meer kruidigheid. De finish is medium lang en blijft fruitig. Zalige Bushmills euh… Teeling!

 

De Vikingen:

Schotland heeft een geschiedenis met de Vikingen en vooral de Orkney eilanden kregen destijds vaak bezoek van de Scandinaven. En als we aan Orkney denken dan denken we aan Highland Park (misschien ook een beetje aan Scapa). Op vele flessen van Highland Park zie je dan ook vaak verwijzingen naar de Vikingen.

De fles die we voor dit thema opende was de 10 jaar oude Ambassador’s Choice. In de neus krijgen we citrus, vanille, honing, kruiden en een vleugje turfrook. In de mond is de turfrook prominenter aanwezig. De smaak is verder wat grassig met tonen van citrus, munt en hout. De kruidige finish is kort met een vleugje tabak.

 

Braveheart:

Voor het thema Braveheart zijn we gaan snuisteren in de rekken van Whiskyshop Tasttoe. Stijn had ons opgedragen om op zoek te gaan naar een Glen Moray. Zonder enige voorkennis trokken we een Glen Moray 1994, gebotteld voor La Maison du Whisky, uit het rek. Met een prijskaartje van om en bij de 190€ moesten we toegeven dat het een gok was maar we besloten het erop te wagen. En blijkbaar was het een goede gok want we zagen veel goedkeurende knikjes in de zaal.

De neus is fruitig maar ook kruidig (kruidige ontbijtkoek) met houttonen en wat vanille. De smaak is vrij granig en citrusachtig met vanille, honing en een ziltig kantje. Wauw, speciaal dit! De fruitige finish blijft lekker lang hangen met tonen van hout, kruiden en een vleugje peper. Dit is duidelijk heel wat complexer spul dan bovenstaande expressies. Alleen jammer van het prijskaartje.

 

De Clearances :

De voorlaatste fles van de avond werd gesponsord door onze vrienden van Whiskyshop Tasttoe. De Bowmore Bw6 van Specialty Drinks Ltd. zit in flessen van 50cl dus we kregen er 2 van Angelo en Eric. Thanks guys!

De neus is fris en fruitig met tonen van gerookt hout. Een beetje grassig ook. De mond is zoet en wederom fruitig (citrussnoepjes). Dan wat vanille en een meer subtiele turfrooksmaak dat blijft hangen in de vrij lange finish. Prima Bowmore maar we zijn niet anders gewend van deze distilleerderij.

 

Wereldoorlog 1 en 2:

De laatste fles hadden we gekozen op het Spirits In The Sky festival in Brussel. We raakten daar aan de babbel met Shilton Almeida van Paul John en hij stelde ons voor om de Paul John Peated Single Cask (#732) eens te proeven. Daar hadden wij absoluut geen probleem mee dus de glazen gingen vol. Verbazend genoeg waren we het er unaniem over eens dat deze Indiër met gemak kan wedijveren met de betere Islay whisky’s.

De neus is zoet met een geur van noten, kruiden en flink wat turfrook. De mond is tevens zoet met barbecue smaak gevolgd door tropisch fruit (vooral ananas), een vleugje kaneel. De finish is lang en ebt langzaam weg met tonen van sinaasappelzeste (bitter) en turfrook. Mooi in balans en wederom een prima botteling van Paul John.

 

Dit is wat ons tasting publiek van de avond ervan vond: