Tastingverslag - 7 oktober 2016

Tastingverslag Gordon&MacPhail

met Eric Vermeire

7 oktober 2016

De kop is er af! De Malt Monkeys gaan alweer het 3de seizoen in. 'Time flies when you are having fun', nietwaar? En omdat we geen diesels zijn vliegen we er dan ook meteen in. Voor deze vrijdag hadden we niemand minder dan Eric Vermeire in petto. Eric was in een verleden nog werkzaam bij de Glenturret distilleerderij en heeft tegenwoordig zijn eigen bedrijf onder de naam ‘Whiskywarehouse’. Van daaruit verdeelt hij flessen van Gordon&MacPhail en Wolfburn voor de Belgische markt. Met de titel ‘Whisky Ambassadeur 2013’ geeft Eric op regelmatige basis masterclasses en kun je hem tevens zien op vele beurzen en festivals. Maar deze avond was hij dus bij ons te gast en hij had uiteraard wat lekkers mee:

 

De eerste fles die ontkurkt werd was de gloednieuwe Wolfburn Aurora. Het is altijd leuk als we iets in premiere mogen proeven en dit was er dus zo eentje. Gerijpt op Oloroso sherryvaten en Amerikaanse eik. Gedroogd fruit, vanille en honing is duidelijk aanwezig op de neus. In de mond terug fruit alsook noten en kruiden. Vrij zacht ook en zeker niet prikkelend voor zo’n jonge whisky. De finish is echter van vrij korte duur. Desalniettemin een leuke opener.

 

Vervolgens was Macallan aan de beurt. Deze jonge Speysider uit 2007 was gerijpt op een mengeling van 1st fill en refill sherry vaten. Desondanks is dit niet echt een sherrybom zoals bijvoorbeeld de 5 jaar oude Aultmore die we vorig jaar met Chris Lauriers geproefd hebben. Uiteraard wel die typisch sherrytonen op de neus zoals rozijntjes en sinaasappel alsook een zekere kruidigheid met kruidnagel en een vleugje nootmuskaat. In de mond blijft de kruidigheid aanwezig met wat meer houttonen, melkchocolade en zoet fruit zoals rijpe, rode appels in de korte tot middellange finish.

 

Dan is het Bunna-time. We hebben in de club heel wat turfliefhebbers en dan heb je met een Bunnahabhain 8yo Heavily Peated het juiste spul in handen. De neus is zacht en zoet met tonen van appel, vanille en noten alsook wat mineralig met een vleug zachte turfrook. De smaak is tevens duidelijk mineralig met turfrook, vanille en melkchocolade en een bittertje die eindigt in een middellange, droge finish waarbij de rook stilletjesaan wegebt. Deze fles werd duidelijk gewaardeerd door de aanwezigen en voor een prijs van rond de 40€ kun je dit gerust een ‘bang for your buck’ noemen.

 

Nummer 4 is een Ardmore uit 1996 en is in vergeljking met de Bunna van het wat subtieler gerookte type. De neus is zacht en zoet met tonen van vanille, banaan, kokos, honing en vervolgens wat zachte munt. De smaak is vol met zoete, cleane rookflavours en kruiden, dan zoet fruit zoals gebakken appeltjes met suiker. De finish blijft lang hangen en sterft dan langzaam uit met tonen van kruiden en rook. Deze is duidelijk wat complexer dan de Bunna alsook wat minder ‘punchy’. Goed spul!

 

De ‘peatlovers’ werden deze avond goed verwend want de volgende in rij was een Ledaig 2000 uit de Connoisseurs Choice-serie. Ledaig wordt wel eens als minderwaardig bestempeld tegenover de Islay-giganten maar dat is absoluut onterecht. Ze zijn daar bij Tobermory ongelooflijk goed bezig. Deze Mull-eilander werd gerijpt op een mengeling van refill sherry en bourbonvaten. Op de neus lekkere tonen van vanille en gerookt vlees alsook wat citrus. De citrus komt ook terug in de mond samen met wat peper, geroosterd brood en uiteraard de turfrook. De finish is lang en de rooksmaak ebt zalig langzaam weg. Toppertje!

 

De eerste whisky op vatsterkte (56,6%) is een Highland Park 2001 for Q-Project (Quest for Quality). Deze whisky is ook kakelvers en exclusief voor de Belgische markt. Deze Orkney is gerijpt op 1st fill bourbonvaten en heeft een oplage van 196 flessen. De neus is zoet en fruitig met vanille, honing, appel en citrus. Op de mond is het wat kruidiger à la Ricola-snoepje, munt, banaan en een vleugje rook. De middellange finish is kruidig en rokerig. De ‘Quest for Quality’ is alleszins geslaagd want dit is een prima whisky.

 

De laatste van de avond is er tevens eentje op vatsterkte. Deze Glenburgie uit 1995 werd in 1st fill sherry puncheons gedaan en dat is duidelijk te zien aan de donkere kleur. Zoete aroma van sinaasappelen en kruiden, rumrozijnen en wat vanille. In de mond die typische sherrytonen met rood fruit alsook wat citrus gevolgd door een lange zoete afdronk. Topspul voor de sherryliefhebber.

 

Dit zijn de scores van de deelnemers voor deze avond:

 

Copyright © Malt Monkeys 2014 - Alle rechten voorbehouden